Lubczyna (województwo zachodniopomorskie)

Lubczyna to malownicza wieś sołecka położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Goleniów. Historia tej miejscowości sięga wielu wieków wstecz, a jej rozwój oraz zmiany administracyjne odzwierciedlają bogatą historię regionu. W roku 2021 wieś zamieszkiwało 612 mieszkańców, co czyni ją niewielką, ale dynamicznie rozwijającą się społecznością. W artykule tym przyjrzymy się podziałowi administracyjnemu, geografii, historii, turystyce oraz gospodarce Lubczyny.

Podział administracyjny

Lubczyna ma skomplikowaną historię administracyjną. W latach 1945–1954 oraz ponownie w latach 1973–1976 istniała gmina Lubczyna. Od 1954 do 1972 roku wieś była siedzibą władz gromady Lubczyna. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego. Obecnie Lubczyna jest sołectwem, w skład którego wchodzi nie tylko sama wieś, ale również osada Kępy Lubczyńskie oraz przysiółki Iwno, Smolno i Zamęcie. Taki podział administracyjny pozwala na lepsze zarządzanie lokalnymi sprawami i organizację życia społecznego.

Geografia

Wieś Lubczyna jest malowniczo położona nad jeziorem Dąbie, w Dolinie Dolnej Odry. Do najważniejszych dróg transportowych należy droga powiatowa Goleniów-Borzysławiec-Lubczyna oraz drogi krajowe w pobliżu, z których najbliższa znajduje się około 8 km od miejscowości. W okolicy przepływają niewielkie cieki wodne: Kanał Borzysławiecki, Kanał Zamęcki oraz Kanał Iwno. Otaczające Lubczynę tereny to przede wszystkim łąki – Dąbskie Łąki na południu oraz Wielkie Lądka na północy, które przechodzą we wschodnim kierunku w Puszczę Goleniowską. W okolicy znajdują się także inne miejscowości, takie jak Czarna Łąka, Rurzyca czy Borzysławiec, co czyni Lubczynę atrakcyjnym punktem wypadowym dla turystów.

Historia

Historia Lubczyny jest niezwykle interesująca i sięga czasów epoki ceramiki sznurowej, co potwierdzają liczne odkrycia archeologiczne na tym terenie. Wieś została założona na planie ulicówki, a w XIX wieku przekształciła się w układ wielodrożnicy. Pierwsza wzmianka o Lubczynie pochodzi z roku 1124. W XIII wieku książę Barnim I posiadał tutaj letnią rezydencję i organizował polowania w okolicznych lasach. Przyczynił się również do osiedlania niemieckich i holenderskich osadników, którzy zajmowali się osuszaniem podmokłych terenów. W 1303 roku książę Otton II nadał wieś Janowi von Wussow.

W kolejnych wiekach Lubczyna przeszła przez ręce różnych właścicieli – była częścią posiadłości miejskich Szczecina aż do XIV wieku. Wieś stanowiła ważny punkt na głównej drodze łączącej Szczecin z Goleniowem oraz miała wodne połączenie handlowe przez jezioro Dąbie. W 1747 roku wieś sprzedała rodzina von Wussow królewskiemu fiskusowi, a później wróciła do rąk dawnego rodu oraz przeszła przez ręce rodzin von Schwinow, von Flemming i von Kurovsky. Od 1805 roku Lubczyna należała do rodziny von Borgstade aż do 1939 roku.

W XIX wieku wieś dynamicznie się rozwijała; w 1867 roku mieszkało tu już ponad 1630 osób, a większość społeczności zajmowała się rolnictwem i rybołówstwem. Mieszkańcy zajmowali się także rzemiosłem oraz handlem rybami. Na terenie wsi znajdował się nieistniejący już kościół, cmentarz i szkoła. Po II wojnie światowej Lubczyna przeszła pod polską administrację i początkowo nosiła nazwę Lubczyn. Oficjalna zmiana nazwy na Lubczyna miała miejsce na mocy rozporządzenia z dnia 12 listopada 1946 roku.

Dziś w północnej części wsi można znaleźć lapidarium ewangelickie utworzone z okazji 700-lecia miejscowości w 2003 roku. Znajdują się tam krzyże i płyty nagrobne sprowadzone z różnych zniszczonych cmentarzy poniemieckich regionu Goleniowa. To miejsce pamięci dla byłych mieszkańców przed II wojną światową jest szczególnie ważne dla współczesnych mieszkańców Lubczyny.

Turystyka

Lubczyna staje się coraz bardziej popularnym miejscem turystycznym, zwłaszcza latem ze względu na swoje położenie nad jeziorem Dąbie. Szeroka piaszczysta plaża przyciąga mieszkańców Goleniowa oraz turystów z okolicznych miejscowości. Kąpielisko jest strzeżone i zapewnia bezpieczne warunki do wypoczynku; znajdują się tu przebieralnie oraz akwarama. Obok plaży znajduje się port jachtowy oraz przystań wodna.

Lubczyna pełni funkcję bazy dla sekcji żeglarskiej Goleniowskiego Młodzieżowego Domu Sportu, a także oferuje wypożyczalnię sprzętu pływającego dla osób chcących aktywnie spędzić czas na wodzie. Przed II wojną światową z portu w Lubczynie kursowały statki białej floty do Szczecina i Stepnicy. Obecnie można korzystać z kajakowego szlaku Meandry Iny prowadzącego z Goleniowa poprzez jezioro Dąbie do Lubczyny.

Wzdłuż plaży znajdują się liczne punkty gastronomiczne oraz handlowe, co sprawia, że turyści mogą skorzystać z oferty kulinarnej regionu podczas swojego pobytu. Dodatkowo nieopodal znajdują się ośrodki wypoczynkowe Ośrodka Sportu i Rekreacji (daw

Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).